Manokwari 10 Augustus 1954

We hebben zojuist een heel stel visite afgewerkt en nu gaan we alledrie vlug aan onze
schrijftafels zitten, om onze brieven nog op tijd op de post te krijgen.
Het gaat met de beantwoording van je brieven tegenwoordig vrij vlot, want de verbindingen
zijn al weken achtereen weer normaal.
Ja, 't bevalt ons werkelijk prima in ons nieuwe huis en we genieten alle dagen van onze
vrijheid. Zojuist hebben we geluisterd naar het wereldnieuws en we zijn tot de conclusie
gekomen, dat het toch wel een behoorlijke bende in de wereld is. Misschien interesseert het
jou niet zo erg, maar door de half aziatische wereld waarin ik leef, krijg je toch veel interesse
in de wereldwijde politieke vraagstukken.
We hoorden o.a. dat de kwestie Nw.Guinea in december a.s. zal worden behandeld in de
Veiligheidsraad en het zal ons natuurlijk erg benieuwen, hoe dat afloopt. Soms wordt het ons
wel eens angstig om het hart, als je bedenkt hoe kwetsbaar dit land nog is, bijna geheel
afhankelijk van import en voor het grootste gedeelte nog een leeg, onbewoond land.
Afijn, je moet er maar niet teveel aan denken dat de wereld nog weer eens in brand kan
staan. Tegelijk met jouw brief, kreeg ik deze week ook een heel aardige brief van Prof.
Kraneveld uit Utrecht; tegelijkertijd stuurde hij een opgave van voor mij interessante
leerboeken en artikelen over tropische dierziekten. Dit materiaal kan ik via de Dienst in
Hollandia en dus op kosten van het goevernement, bestellen.
We hebben op dit moment te maken met het probleem van een tekort aan personeel, nu er
geld genoeg beschikbaar is gekomen, kunnen we zonder genoeg mensen, onze plannen niet
of onvoldoende uitvoeren en dat betekent een rem op de door ons geplande (snelle) vaart in
de ontwikkelingen. Jammer!
Als ik goed ben ingelicht, is het vertrek van dhr. du Jour uitgesteld tot october, tegen die tijd
gaat er een andere familie, die ik heel goed ken, naar Holland en die ook wel naar Alkmaar
willen komen, om mijn ouders op te zoeken.
Ong is een fijne kameraad en hij houdt ook echt van het sportieve buitenleven, 's middags
gaan we soms samen op pad met de auto en dan leer ik hem de omgeving van M'wari
kennen.Hij vindt het ook leuk om kolonisten te ontmoeten en zodoende hoor ik ook veel
verhalen over het vroegere leven in Indiƫ. Voor mij interessant en leerzaam.
Over 5 minuten gaat hier het licht uit, dus morgen maar verder, welterusten lieverd, je foto
staat zichtbaar vanuit m'n bed op m'n bureau en je bent een beetje echt bij me.
Woensdagmorgen (vroeg)
Iedereen roept om koffie, het is 6.10 uur en nog een beetje donker vanwege een erg bedekte
lucht; de vele hanen in de omgeving beginnen hevig te kraaien, enkele auto's horen we al
rijden en een nieuwe dag begint. Ong brengt koffie en we gaan nu eerst even gezellig bij
elkaar zitten en een cigaretje roken. We hebben alledrie gemandied, we hebben ons
geschoren en aangekleed en dus zijn we klaar naar onze verschillende werkplekken te gaan.
't Belooft rustig, ietwat klam weer te worden en we wensen elkaar een prettige werkdag toe
en zeggen tot ziens vanmiddag. Ik zeg tegen jou "tot schrijfs"tot volgende week en ik geef je,
voor ik m'n huis uitstap, in gedachten , een heel lieve kus, ik hou van je

 
 
Naar Manokwari startpagina