Manokwari 10 Februari 1955

Morgen komt de tweede plane binnen een week hier, Manokwari wordt hoe langer hoe
belangrijker, in de laatste week van deze maand, komen er zelfs drie. Morgen stuur ik vier
fokvarkens per vliegtuig naar Biak en vandaar gaan ze door naar de Wisselmeren; kun je
nagaan hoe duur dat allemaal is, varkens per vliegtuig! Ik was het met deze opdracht danook
niet eens, maar ik moest hem uitvoeren.
We hebben het echt lekker druk met allerlei zaken en zaakjes en we vliegen de hele dag achter
alles aan. Vanmiddag moest ik naar een zieke koe, hier ver vandaan, met de auto in de
bergversnelling, ongeveer één uur rijden, koe behandelen, koffie drinken, praatje maken over
hoe alles gaat, duizend bedankjes in ontvangst nemen en dan ga je weer - voldaan- terug; zoiets
duurt dus inderdaad een hele middag. De mensen die ver weg wonen, zijn de echte "bushmensen",
dit zijn meestal de ware kolonisten, ze lopen op blote voeten, ze knippen elkaars haar,
kopen in één keer voor een maand eten, lopen slechts in een kort broekje en de hele dag maar
werken. Soms heb ik wel eens echt meelij met deze kerels en hun familie, omdat de
maatschappij waarin ze leven, zo weinig uitzicht biedt.
In maart gaan Poyck en ik op tournee naar het Ajoemaroe gebied in de Vogelkop. Zo af en toe
begin ik echt trots te worden op mezelf, omdat ik al zoveel van dit land heb gezien, veel en veel
meer dan de doorsnee "uitgezonden kracht". We gaan eerst via Biak, naar Sorong met de
catalina en vandaar met een boot naar Fak-Fak; vanuit dit plaatsje gaan we te voet, met een stel
ingehuurde dragers, naar het merengebied Ajoemaroe. Het schijnt een heel mooi gebied te zijn,
maar volgens de weinige gegevens, is het daar tamelijk onvruchtbaar en zou dit uitgestrekte
gebied, weinig mogelijkheden bieden voor agrarische activiteiten.
Gisteravond dronk ik koffie bij de Poycks en we hebben weer eens heerlijk gefantaseerd over
onze verlofperiode; ik geloof dat ik al minstens 10 keer zo'n periode met jou heb doorgemaakt.
Ook mevr.Poyck (Annette) is enthousiast en ze vindt altijd weer nieuwe dingen uit om te
beleven, dingen die je hier niet hebt.
En lieverd, werk jij maar en laat mevrouw maar vacantie houden, ik vind dat je maar een zware
taak op je genomen hebt; ik zie je in gedachten voor me, in een kamer met centrale verwarming
en kindertjes in de deuropening (dat komt door jouw nauwkeurige beschrijving van Kerstmis).
Volgende week zijn mijn foto's klaar, ik ben erg benieuwd, die van Ong waren prima geslaagd.
Ongeveer 100 mtr.van ons huis vandaan, is de sociëteit en daar wordt 's avonds, een aantal
keren per week, een film gedraaid; het is dan, gezeten op de waranda van ons huis, erg gezellig
vanwege de drukte van het toestromende publiek.
Vragen ze je nog steeds om postzegels? die van 25 en 30 ct., heb je geloof ik nog niet hè?
Daag, heel veel zoentjes (ik heb net een dropje op, maar dat vind je niet erg hè?)
Je bent vanavond heel dicht bij me en ik laat je weer meegenieten van de mooie tropenavond

 
 
Naar Manokwari startpagina