Manokwari 10 Juni 1955

Jullie hebben natuurlijk weer lang moeten wachten op een brief van mij hè? Ach, 't leven
gaat hier momenteel zo hard, dat ik soms alle begrip van tijd kwijt ben en dan denk ik ineens
aan de brief, die ik nog moet schrijven aan de "oudjes"(ha,ha).
Vorige week was het erg druk met reizende ambtenaren, die steeds een kijkje komen nemen
en zich hier op de hoogte willen stellen van de gang van zaken en hoe wij dat hier doen.
Gelukkig zijn de meesten nu weer vertrokken en ik wacht nu op de komst van de dierenarts
Zwart; hij komt morgen met de K.P.M. uit Hollandia en hij brengt allerlei materiaal mee,
zoals medicijnen en enkele beesten. We gaan beginnen om in een paar dagen alle runderen
(ongeveer 200) te tuberculineren en w.s.gaan we ook nog naar Ransiki, om daar bij enkele
kolonisten de varkens te bekijken. In Ransiki is de hertenjacht weer geopend en ik hoop dat
we tijd hebben om een dagje te jagen.
Atie schrijft nog steeds enthousiast over haar werk en het is prettig te weten dat ze een leuke
vacantie tegemoet gaat; nu maar hopen op goed weer voor haar.
Er zijn sinds kort enkele leuke eettentjes in M'wari bijgekomen, daar "pakken" we 's avonds
wel eens een lekker uitsmijterje en dat is wel gezellig; verder is onze zeilboot weer helemaal
zeilklaar gemaakt en ook de tennisbaan krijgt een volledige opknapbeurt. Jullie ziet, naast de
drukke werkzaamheden, kunnen we ons op gezette tijden ook vermaken.
Ir.zieck komt volgende week terug van verlof en daar verheugen we ons nu al op. 0 ja, deze
maand stuur ik maar 100 gld., maar het is de bedoeling, dat ik het laatste jaar iedere maand
200 gld.opstuur. Ik moest een dure rekening betalen in den Haag voor privé bestelde
medicijnen en zolang die nog onderweg zijn, kan ik deze maand niets meer missen.
Enkele weken geleden, was ik als gast bij een huwelijksfeest; de zoon van onze kantoorklerk
trouwde en 's avonds werd er volgens een oude Indische gewoonte, de sluierdans gedanst.
Als de muziek plotseling ophoudt, gooit de geblinddoekte bruid haar sluier in de kring van
vrijgezellen meisjes en degene die hem vangt, zal de eerstvolgende zijn die trouwt.
Bij de heren gebeurt hetzelfde met het bruidsbouqet, dat de bruidegom aan zijn bruid heeft
gegeven; het is dus een soort "blindemansspelletje", zoals wij dat ook wel deden.
Ik was natuurlijk van alle aanwezige vrijgezellen, "de sigaar" en ving het bouqet en ik moest
me voor de rest van de avond vermaken met de toekomstige bruid. Hierbij een paar foto's
van dit feest, met op de achtergrond het lachende bruine gezicht van Poyck.
Van Prof. Kraneveld krijg ik naast onze zakelijke correspondentie, ook een heel fijn persoonlijk
briefje; nog enkele weken en dan ontmoet ik hem hier! Ik hou dit contact maar warm,
want ik beschouw hem zo'n beetje als mijn promotor.
Jullie pakjes komen altijd goed aan hoor, maak je dus maar niet ongerust! Fijn dat de motoronderdelen
er zijn!
Toch leuk voor jullie, al die Engels sprekende gasten; niet te druk voor moeder?
Meer wensen dan die badjas heb ik op dit moment niet, of toch, stop er maar een paar goed
doorgerookte gelderse rookworstjes tussen.
Gek idee hè, nu aan het "aftellen" te zijn, wat gaat de tijd toch hard!
Zoen voor moeder, hoe is het met m'n druif vader? Groeit ie goed?

 
 
Naar Manokwari startpagina