Manokwari 12 April 1954

Het is deze week weer heel raar met de postbezorging, de K.L.M.heeft haar zomerdienst weer
ingesteld, zodat de plane hier op maandag zou komen en op dinsdag weer zou vertrekken.
Vandaag, maandag, komt hij echter toch niet, zodat ik vrees, dat deze brief de aansluiting mist
op de Connie naar Holland.
Leuk dat je kon kiezen uit die tassen, dat bewijst dat de Visser een fijne vent is, want anders
had hij de mooiste voor zichzelf gehouden! Je schreef dat hij gezegd had, dat er makkelijk
plaats voor je was in ons huis, maar dat heeft hij toch mis, tenminste plaats is er genoeg, maar
het huis gaat over twee maanden tegen de vlakte, zodat ik wel moet verhuizen met de andere
vrijgezellen. Overigens heeft ons huis in het dorp al de naam gekregen van het "Hengstenhok" .
Ja, problemen heeft dit land genoeg, maar vergeet niet dat de Visser maar een klein tijdje op
NW.Guinea heeft rondgedoold, zodat zijn oordeel niet helemaal "au serieux" genomen moet
worden, je moet tenminste één jaar hier zitten, wil je een redelijk oordeel kunnen hebben over
allerlei situaties. Trouwens, de problemen liggen voornamelijk op politiek en sociaal terrein en
voor degenen met een koloniaal verleden, is het helemaal moeilijk te begrijpen en te aanvaarden.
In Hollandia heb ik me daar nog wel eens over uitgelaten en me ook verwonderd, maar ik denk
nu over vele zaken anders, dan toen. NW.Guinea is een heel moeilijk land, vol met mensen die
elkaar tegenwerken en ook afgunstig zijn; zelfs rassendiscriminatie komt voor en verder "rode"
invloeden, vriendjespolitiek, intriges enz.Maar dit alles heeft natuurlijk een reden en veel kun je
afschuiven op het land zelf, kleine gemeenschappen, economische afhankelijkheid van het
moederland, enz.enz. Zodra het land economisch meer zelfstandig wordt, zullen bepaalde
wantoestanden m.i. vanzelf wel verdwijnen. Velen hebben het hier moeilijk, omdat ze zich
teveel laten beinvloeden door stemmingen en daardoor heel erg éénzijdig worden in hun oordeel
over dit mooie land. Ingewijden zeggen dan dat deze mensen een "Nw.Guinea tik" hebben
opgelopen. Gelukkig ga ik veel om met fijne mensen en kan ik van veel dingen echt genieten en
daardoor weet ik, dat ik mezelf blijf. Het gaat fout, zodra je de dingen niet meer objectief ziet
en je laat meeslepen in roddel en negatievisme.
Ja, de Visser heeft gelijk als hij zegt, dat het land mooi is en voor vrouwen met een sportieve
instelling, het hier best uit te houden is, dat heb ik ook altijd beweerd, maar een huis en een
flink inkomen, maken veel goed. Ik ben hier verreweg de jongste ambtenaar, vrijgezel en
volgens de sporten op de trap, al aardig hoog "ingeschaald", echter, zolang de regering niet
voorziet in goede woningen voor haar personeel, zal ik op deze wantoestand blijven wijzen en
me er niet bij neerleggen door te trouwen en genoegen te nemen met een onvolwaardige
woonsituatie.Trouwens, er zit merkbaar verbetering in vele zaken, zelfs in de woningbouw,
ondanks niet ingeloste beloften en uitgevoerde plannen, kunnen we in Manokwari nu toch wel
zeggen, dat er "schot in zit". Ook in m'n werk, o.a. zijn de budgetten voor 1955 aardig
verhoogd, zo krijg ik o.a. FI.90.000.-- extra te besteden aan personeel, transport, kantoor en
aan onderzoek en proefnemingen. In Holland is zoiets in mijn positie, ondenkbaar en er komen
hier danook steeds meer aardige, uitvoerbare projecten. Als alles zal gaan zoals ik het graag
wil, dan trouwen we volgend jaar Atie en we plakken er dan nog hier een jaar verblijf bij. Dat
heeft nl. een paar voordelen, ook financieel. Na 4 jaar krijg ik een uitkering ineens in handen
van FI.6000.--, recht op een halfjaar doorbetaald verlof en een salaris van Fl.460.--per maand.
Lieverd, deze kansen liggen hier en we moeten nog even geduld hebben en zien hoe alles zich
verder ontwikkelt.Eén ding is zeker, financieel ziet het er gezond uit, het enige is, wat gaat er
met Nw Guinea gebeuren op termijn, is het een toekomst waard of niet en hoe ontwikkelt zich
de politieke situatie? Misschien kan dit in het komende jaar wel beter worden beoordeeld, het
land op zich is zeker waard om door ons Hollanders verder te worden ontwikkeld, temeer daar
wij beschikken over zeer veel "know how" uit het voormalig Indië.
Atie, praat nog maar· met niemand over deze plannen, ook niet met mijn ouders, omdat het
welliswaar mogelijkheden zijn, maar er nog niets definitief is.

 
 
Naar Manokwari startpagina