Manokwari 20 Augustus 1953

Maar het was helemaal niet erg hoor, dat je wat laat was met schrijven, ik was op het moment dat de
post hier wordt bezorgd, toch niet in Manokwari. Ik heb nl.net een klein tournee achter de rug, dit was
een tocht met de Agrarische Commissie naar Ransiki, Waren, Momi en Oransbari. Als je een heel goede
en gedetailleerde kaart hebt, kun je deze namen wel vinden denk ik.(in de Geelvinkbaai)
Vorige week was het lijnvliegtuig in Bangkok blijven staan, zodat de post de laatste tijd toch al in de
war was. Trouwens, ik geloof dat ik vorige week ook niet op tijd was vanwege de "Commissie".
Ik begin zo langzamerhand al aardig wat van het land te zien hè? Weinigen zijn nog maar in de
gelegenheid geweest om Ransiki en omgeving te bezoeken; dit is op agrarisch gebied een heel
interessante streek voor verdere ontwikkeling, ook voor de veeteelt. Het ligt ongeveer een dag varen van
Manokwari af en je had ons moeten zien zitten aan dek van het scheepje. We hebben heel gezellig
gebridged en gepraat, toevallig kent prof.Kraneveld mijn oude baas Dr Rempt heel goed, dus dat was
meteen een leuk contact.
In Ransiki hebben we gebivakkeerd en Europees gegeten, aardappels uit de hoogvlakte rond de "Angi
meren", postelein met gebakken uitjes, hertevlees en koffie toe. Dat was weer eens iets anders dan elke
dag rijst!
Bij Waren en Momi hebben we veel moeten lopen en tot ons middel door rivieren gewaad. Ook heb ik
nog een avond samen met een kolonist gejaagd, maar niets geschoten, de herten "kwamen niet uit" .
Ransiki is net een parklandschap, de vlakte is ongeveer 4000 hectare groot en is bijna alleen begroeid
met diverse soorten goed gras en hier en daar een (bamboe)bosje ofwat struikgewas. Echt heel mooi!
Vee is er (nog) niet, alleen herten en varkens. Vooral herten vormen al een plaag voor de paar kolonisten
die hier landbouwgewassen telen. Deze tocht zal ik niet gauw vergeten en staat goed in m'n geheugen
gegrift. Ook heb ik hier voor het eerst de echte "bush papoea's" meegemaakt, mensen die nog geheel in
het stenen tijdperk leven en in huizen wonen die uit veiligheid gebouwd zijn op palen en waar de mannen
en vrouwenverblijven van elkaar zijn gescheiden.
Ik hoop dat mijn foto's goed geslaagd zijn, dan krijg je er natuurlijk een stel.
Fijn dat je je shawl mooi vindt, ik wilde dat ik kon zien hoe hij je staat!
Ja, die inrichting van ons huis, is natuurlijk nog niet veel soeps, een echte vrijgezellen tent met veel
rommel. Ik wil je wel eerlijk vertellen dat Manokwari nu niet direct een plaatsje is voor "geciviliseerde"
vrouwen en dat het hier anders is dan in Hollandia wat betreft dit punt. Hollandia is een ambtenaren - en
Manokwari een kolonisten gemeenschap, waar de kolonistenvrouwen in een heel andere positie
verkeren dan haar "ambtenarenzusters" in Hollandia. Daarbij komt nog, dat de ambtenaren die hier
zitten een meer ongeregeld leven leiden dan de collega's in Hollandia. Ik kan me dus wel voorstellen dat
de vrouwen (van ambtenaren) liever in Hollandia willen wonen, doch dat de mannen daarentegen de
voorkeur geven aan Manokwari, vanwege hun grotere bewegingsvrijheid.
Manokwari gaat volgens mij en vele anderen op den duur Hollandia overvleugelen, omdat de
mogelijkheden voor verdere ontwikkelingen op allerlei gebied, beter zijn. Ook de ligging biedt voordelen
boven H'dia. Het is niet geheel uitgesloten det de organisatie van de afd.Veeteelt verandert, waardoor ik
in Hollandia word geplaatst als vaste assistent van Dr.v Rees, met een reisfunctie over geheel Nw.
Guinea. Dit zou werkelijk heel mooi zijn, maar zover is het nog lang niet hoor!
Weet je hoe ik er nu uitzie? Lange haren, verbleekt door de zon, hardstikke bruin en een beetje magerder
dan ik al was.

 
Naar Manokwari startpagina