Manokwari 21 October 1953

't Vliegtuig is geland, maar ik heb tevergeefs gewacht op de post, die zal morgen wel worden bezorgd,
ik kan dus nu op jullie laatste brief niet antwoorden. Moeder, ik heb je brief uit Hoorn met alles wat
daarin was, ontvangen. Mieters! Ik heb nog een paar vragen. Wat hebben jullie Biesheuvel betaald?
Ik vind het werkelijk fantastisch zoals hij aan de motor heeft gewerkt. Noorlander zal er voor zorgen dat
alles volgens zijn instructies wordt behandeld. Noorlander zegt dat ik bij een eventuele verkoop, moet
beginnen met een vraagprijs van Fl.4000.-, ik heb nl. nog geen uitslag uit Hollandia over die door mij
voorgestelde huurprijs van FI.150.- per mnd.
Verder hou ik me aanbevolen voor voor meloenzaad, maar dan alleen van de zg."ananas meloen"
Er is hier een nieuwe landbouw consulent vers uit Holland gearriveerd, ik kan heel goed met hem
opschieten en hij woont voorlopig bij ons in; samen hebben we grootse plannen en we zijn druk bezig
deze op papier uit te werken. We gaan samen een klein onderzoek bureautje oprichten, ik krijg uit
Hollandia hiervoor een microscoop en allerlei spullen voor het conserveren van ziekte materiaal.
Ja, ik besef dat het van de komende jaren afhangt wat voor toekomst ik tegemoet ga, indien zich alles
positief ontwikkelt in de loop van de tijd, verwacht ik er veel van. In ieder geval heb ik al veel nut van de
door jullie opgestuurde boekjes en het studie materiaal van van Rees. Van de laatste hoor ik weinig,
maar binnenkort zal hij wel plotseling voor m'n neus staan.
Met m'n werk kom ik er steeds meer in, tegenwoordig staan er zelfs 's middags al papoea's voor de deur
met hun hondjes, die wormen en vlooien hebben en die ze willen laten behandelen door de - wat zij
zeggen -"toewan doktor hewan"(dierenarts). Binnenkort zal ik daarvoor een papoea hulpje gaan opleiden
die zelf zijn bruine broeders kan helpen (met wormtabletjes en wasmiddelen), want dit werk gaat als een
sneeuwbal, vandaag één, morgen drie en de volgende week een heel dierenpark op de stoep! En daar heb
ik echt geen tijd voor.
Verder ben ik een eind op weg met m'n eerste zending geconserveerd materiaal voor prof Kraneveld in
Utrecht. Dr van Rees vindt het prachtig dat ik me daarvoor interesser en waar ik me ook voor inzet.
Onze huishouding loopt op rolletjes, we kennen onze taken en we maken er wat van! 't Leven is
lichamelijk en geestelijk wel inspannender dan in Holland, maar daar tegenover staat, dat je zoveel meer
ruimer inzicht krijgt in allerlei zaken, dat ik er tot nu toe absoluut geen minuut spijt van het hier te zijn,
integendeel! Als vandaag m'n drie jaar om voorbij zouden zijn en ik kon met verlof, dan zou ik nog
minstens een half jaar wachten, vanwege het gereed maken en uitvoeren van "onze planning".
Al dat flauwekul gepraat in de kranten over Nw.Guinea, over het slechte klimaat en de armoe van
ambtenaren etc., is niet juist. Helaas wordt het Nederlandse publiek op dit punt wel heel erg slecht
voorgelicht, ook door onze "volksvertegenwoordigers"! Afijn, ik hoop op dit onderwerp nog een terug te
komen en hoewel ik behoor tot de "vaktechnische" ambtenaren en me niet teveel moet inlaten met
politieke zaken, beseffen wij hier wel, dat de toekomst van Nw.Guinea afhangt van de politieke
ontwikkelingen en daannee tegelijkertijd dus onze eigen toekomst.
En nu nog antwoord op jullie vragen. Ja, we genieten van de radio, practisch elke avond, behalve nu,
want de stroomvoorziening is wegens technische storing, al 2 dagen uitgevallen. We hebben dus nu licht
van onze petro-max en dat is ook wel eens gezellig! De radio stations die wij ontvangen zijn meest
Australië, Hollandia, Philippijnen en Indonesië.
Of ik de Hollandse kost liever heb? Ja, soms, maar ik vind dit zeer onbelangrijk, 't eten is volwaardig en
dat is het belangrijkste; we krijgen dagelijks rijst met allerlei sajoers(gekookte groentemengsels met
kruiden), soms wordt dit wel eens een beetje ééntonig , maar er zijn zeer aangename uitschieters in de
vorm van indische of chinese specialité's. Maar ook de vele, zeer smakelijke vruchten, vervelen nooit.
Ja, ik zie er goed uit, bruin als een glas donker bier met een schuimrand, dat laatste komt door mijn
"ramboet poetih" (wit haar). Inmiddels heb ik ook een geweer gekocht, een zeseneenhalve mm.karabijn,
een oud KNIL wapen, met 40 patronen. Maken jullie je geen geldzorgen hoor!

 
 
Naar Manokwari startpagina