Manokwari 22 Juni 1954

Het is tegenwoordig met de verbindingen zó gesteld, dat brieven niet meer beantwoord
kunnen worden direct na ontvangst; dat is jammer, want dat geeft het gevoel nog
verder van elkaar verwijderd te zijn. Vorige week moest ik opeens op een holletje naar
Ransiki en ik heb tijdens de nachtelijke terugreis een behoorlijke kou opgelopen met als
gevolg, een middenrif ontsteking en zo stijf als een plank een paar dagen in bed!
Gelukkig ben ik nu van de ergste stijfheid af, maar ik moet het nog "rustig aan doen"
van de dokter. Je ziet, ook in de tropen moet je voor zulke dingen oppassen. Ik loop
dus maar wat rond in huis en werk m'n administratie maar wat bij, met het huidige
mooie weer, zou ik liever volop aan het werk zijn. Tijdens het tournee in de
Geelvinkbaai, liep bijna iedereen te snotteren en te niezen en toen had ik juist nergens
last van! Ja, die tocht was wel machtig en ik heb het idee dat ik nauwelijks nog een
interessanter tournee kan maken, maar wie weet! M'n foto's van deze reis zijn allemaal
geslaagd, zodra de rest van het gezelschap haar keuze heeft gemaakt en de negatieven
zijn afgedrukt, zal ik de hele serie opsturen. Om later commentaar te kunnen geven bij
deze foto's, bewaar ik zelf de serie in m'n eigen, bijna volle, album.
We zijn op dit moment met z'n tweetjes thuis, want Zieck is naar Hollandia voor een
dienstbespreking. In de top van de "ambtenarij" in Hollandia is het nog steeds een
rommeltje en van Baal heeft nog weinig waargemaakt van hetgeen hij bij zijn
ambtsaanvaarding heeft beloofd. Het particulier initiatief wordt nog steeds min of meer
geremd en dat is jammer voor de "vooruitgang"; per slot van rekening is een land met
alleen maar ambtenaren, niet levensvatbaar en het is juist dit ongezonde economische
klimaat, wat vele, op zich goede ontwikkelingen, hier remt. Wel wordt er heel veel geld
en tijd besteed aan het zg. "op hoger peil" brengen van de authochtone bevolking, maar
met m.i. helaas te weinig resultaten. De technische diensten, waaronder landbouw en
veeteelt, zitten v.w.b. geschoold personeel en voldoende geld, meer in de verdrukking
en deze diensten vormen toch altijd de basis van meer welvaart!
De heer du Jour van de Meong (Mij.economische ontwikkeling Nw.Guinea), kan hier
heel goed over oordelen en ik hoop echt, dat hij een bezoek brengt aan mijn ouders.
Hij zit momenteel ergens in de Geelvinkbaai vast, omdat de boot die hem daar op een
afgesproken plaats moest oppikken, om nog onbekende reden van z'n vaarschema is
afgeweken en dat komt hier nogal eens voor! Tijdens ons tournee in dit gebied, hebben
we een landb. ambtenaar opgepikt, die was al 2 maanden "onderweg" en die trachtte
met ingehuurde prauwen, langs de kust van kampong tot kampong naar M'wari te
komen. Gelukkig dat wij hem ontmoetten, anders was hij misschien nu nog onderweg!
Maar ambtenaren met "veel goud" (op uniform), zoals Binnenlands Bestuur, politie en
militairen, overkomt zoiets niet, want daarvoor wordt desnoods zelfs een vliegtuig
gecharterd!
Zieck gaat in Hollandia eens goed met z'n vuist op tafel slaan, hij kan zich dat
veroorloven, omdat hij inmiddels wordt beschouwd als een echte NW.Guinea
deskundige en hij ook in de hoogste kringen een zeer goede naam heeft. Ook hij gaat
al gauw met verlof en ik heb hem al geintroduceerd op de Westerweg, ik hoop heel erg
dat jij hem daar zult kunnen ontmoeten.
Het uitzicht over de baai voor ons huis is op het ogenblik zo mooi Atie, dat ik soms
een half uur aan één stuk zit te kijken; de bomen langs de weg voor het huis, hebben
mooie grote oranjerode bloemen en ze steken heel mooi af tegen het blauw van het
water en de lucht; het zijn net zulke bloemen als de papavers in Holland, maar dan is de

hele kruin van de boom ermee bedekt. Het is jammer dat dit land nog zoveel
moeilijkheden heeft, want het heeft een werkelijk fantastisch mooie natuur. Rond ons
huis hangen de rijkelijk bloeiende orchieën zomaar buiten, terwijl in Holland deze
planten in de kassen angstvallig moeten worden opgekweekt. Hou je tent maar goed in
orde lieverd, die gaan we midden in de natuur, vast gebruiken tijdens ons verlof.
Jij hebt je Noordzee, ik m'n Oceaan, maar beiden genieten we van de eindeloze verten
en op zulke momenten, voel ik dat we dicht bij elkaar zijn.
Lieverd, vanavond bij maneschijn, stop ik een net geplukte orchidee in je haar en met
het lichte geruis van de kabbelende oceaan aan onze voeten, kus ik je onder de
bloeiende bomen.
 
Naar Manokwari startpagina