Manokwari 29 September 1953

Ik schrijf je nu al, omdat ik plotseling telegrafisch bericht kreeg om vanavond nog te vertrekken naar
Ransiki wegens het uitbreken van de pseudo vogelpest. Helaas heb ik nog maar voor slechts 300 kippen
vaccin, maar beter er 300 te redden, dan alles dood te laten gaan. Dit wordt dus de tweede keer dat ik
naar Ransiki ga en ik heb er best weer zin in, alleen het werk hier blijft liggen.
Van moeder kreeg ik vorige week niet zo'n opgewekte brief, maar jij had de oorzaken daarvan al
geschreven. Jullie moeten je niet, ik herhaal niet, ongerust maken over mijn "welzijn" hier, ik zie er
volgens wat ik in de spiegel zie, goed uit en dat "gevaarlijke" motorrijden doe ik alleen in noodgevallen,
want dikwijls is er een auto ter beschikking. Trouwens, je moet heel erg veel rijden wil je hier 30 km.
per dag halen, want er zijn geen afstanden, maar het is wel heuvelachtig.
Zo langzamerhand begin ik de indische keuken al aardig te kennen, maar uitgezonderd enkele meest
bekende gerechten, zoals bami en nassi goreng, saté en gadoe-gadoe, prefereer ik toch meer de echte
chinese gerechten die ik gegeten heb tijdens de reis en in Hollandia. Maar desalniettemin vind ik de
dagelijkse kost hier best lekker en wen ik al aardig aan de hete sambals (pedis). Je moet het zo heet eten,
dat je hoofdhuid begint te kriebelen en je gezicht warm wordt. Afijn, 't is gezond en ik zal het je t.z.t.wel
leren eten.
Per 1 october zijn we dan eindelijk zelfstandig, 't zal mij benieuwen hoe dat zal bevallen. 't Zou de
moeite waard zijn als je ons leventje hier eens kon meemaken, ik zit met een jong poesje op m'n schoot
en Noorlander zit te vrijen met een grote snorrende kater.
Ik maak me een beetje ongemst over jouw ontslag aanvraag, wat moet dat nu?
Je vindt jagen barbaars, in zeker opzicht is dat ook zo, vooral als je schiet met hagel, jagen met een
zg. "getrokken" loop (dus maar één kogel), is echter sportiever en ook moeilijker. Er is hier niet zoveel
ontspanning en dan is de jacht een goede afleiding, bovendien leer je de natuur goed kennen en de buit
levert een zeer welkome afwisseling op tafel! Tenslotte jagen de kolonisten in de eerste plaats voor het
vlees en in Ransiki bijvoorbeeld, zijn de herten al een plaag. Deze dieren zijn destijds ingevoerd en
vermenigvuldigen zich, wegens het ontbreken van natuurlijke vijanden, razend snel.
't Wordt dit keer een kort briefje, ik hoop dat je het niet erg vindt, maar ik heb nog zo veel te doen.
Als ik voor vrijdag terug ben, krijg je nog een brief, want deze zal Noorlander voor me posten als ik niet
op tijd ben.

Liefs  Jan
 
Naar Manokwari startpagina