Ransiki 13 Augustus 1953

Ik schrijf jullie vanuit een plaats waarvan velen hier in Nw. Guinea wel gehoord hebben, maar er nooit
zijn geweest. 'tIs nl. nu het uitgangspunt van een tournee door de Agrarische Commissie, waaraan ik
toegevoegd aan deze Commissie, ook deelneem.
Eerst maakte ik de heren mee in Hollandia, daar vandaan gingen ze naar Australisch Nw.Guinea en nu
ontmoet ik ze weer hier. In Manokwari verbleef het gezelschap in "onze" passangrahan, zodat ik in de
gelegenheid was om diverse bijeenkomsten, gesprekken, discussies enz. van dichtbij mee te maken en er
zelfs aan deel te nemen. Dr v.Rees kwam vanuit Hollandia ook in Manokwari en dat was natuurlijk een
leuk weerzien. Helaas gebeurde er met v.Rees een drama, want hij heeft van oudher ruzie met het HPB
(hoofd plaatselijk bestuur) een bekend potentaat en deze zorgde ervoor dat van Rees direct terug moest
naar Hollandia . 'tGevolg was dat hij niet met ons meeging en zich nu voorbereidt op een bezoek aan de
goevrneur. Ik weet niets van de achtergrond, maar het draait misschien wel uit op een rechtzaak
wegens persoonlijke beledigingen etc.Ook heeft de kwestie tussen de beide heren iets te maken met mijn
voorganger. 'tResultaat van het gevecht tussen beiden zal worden beslist in de allerhoogste instanties.
Nw.Guinea is een land van intriges en ook corruptie en de idealist van Rees vecht hiertegen, met als
gevolg dat er krachten zijn die hem het land proberen uit te krijgen. Ook de hoogste chef van Landbouw
schijnt in deze zaak niet zo'n frisse rol te spelen, maar gelukkig weet ik er niets van en ik hou me dus
maar op de achtergrond. Wat mij wel opvalt is dat de Agrarische Commnissie, hoewel niets met deze
zaak te maken, aardig op de hoogte is en van Rees een warm hart toedraagt.
Hoe dit allemaal afloopt, is voor mij toch wel belangrijk, want ik kan juist zo goed samenwerken met
v.Rees. Afijn, de afloop horen jullie wel t .z.t.
We hebben aan boord van de boot hier naartoe, gebridged met 2 profs en een landbk.Ir, Veeteelt tegen
Landbouw en wij hebben gewonnen! 'tWas een heel interessante en gezellige reis, die ongeveer één dag
duurde, de niet zo grote boot ging "op ree" en met prauwen werden we aan land gebracht.
Ransiki is een oude planters nederzetting van vóór de oorlog en de Japanners hadden er een vliegveld en
veel tuinen aangelegd. Nu zijn er zo'n 5 bedrijfjes, echte kolonisten met ongeveer 300 hectare samen.
Eén van deze kolonisten is een zeer grote planter geweest in Indië en hij heeft ons gisteravond
toegesproken tijdens een zg. "contact bijeenkomst", Hij is een zeer goede bekende van v.Rees en hij heeft
mij uitgenodigd om vanavond met hem te gaan jagen op een hert, om zijn vleesvoorraad weer aan te
vullen.
We hebben vandaag de omgeving bekeken en een kilometer of 15 gelopen. 'tIs hier werkelijk schitterend,
goede grond, mooie natuur, prachtige uitgestrekte licht glooiende vlakten met hier en daar een kleine
bossage, kortom een soort parklandschap.
Morgen gaan we varen naar een paar dorpjes, ovemachten in Momi en overmorgen weer naar hier
terug, zondag keren we weer terug in Manokwari.
In de afgelopen 3 weken heb ik alweer geen post gekregen, omdat het vliegtuig oponthoud had in
Bangkok. 'tMeest ben ik nieuwsgierig naar m'n tweede zending, of die al weg is of nog moet worden
ingepakt. Helaas heb ik hier in Ransiki geen ruilmiddelen, anders had ik daar wel profijt van kunnen
hebben, de papoea's hier geven niets om geld, alleen goederen om te ruilen vinden ze interessant.
Vergeten jullie de pijpjes niet? Wat ik ook nog heel goed kan gebruiken, is dik nylon visdraad met flinke
wartels aan staaldraad en grote zware vishaken, dit alles voor het vissen op zee met sleeplijnen.
Ja, ja, ik kan me voorstellen dat het jullie wel eens hoofdbrekens kost om dit allemaal op de boot te
krijgen. Het ziet er nu naar uit, dat we per 1 sept.as. zelfstandig gaan wonen, d.w.z. we hebben het huis
toegewezen gekregen, De eerste tijd wordt dat slapen op een veldbed, maar dat hindert niet. Eten doen
we voorlopig nog in de passangrahan.
Manokwari gaat goed en snel in ontwikkeling vooruit en ik beschouw dit stadje zeker als de
belangrijkste plaats in de toekomst. Ik zal Dolf hierover schrijven, want op zijn gebied is hier zeer zeker
op termijn veel te doen.
Ook zijn er plannen om een landbouwschool op te richten, stuur daarom svp .zoveel mogelijk de
gevraagde studieboeken en schriften naar hier, desnoods apart per zeepost als er geen ruimte meer is in
m'n "vrije"vracht. Onderwijs personeel is hier nauwelijks en het ziet ernaar uit dat ze mij daar natuurlijk

voor zullen laten opdtaaien omdat ik hier "technisch" ambtenaar ben. Ik zal vanuit hier regelen dat ik
een abonnement krijg op "de Pluiveehouder" van de uitgeverij Misset te Doetinchem.
Helaas loopt het dus de laatste tijd wat spaak met de post, maar dat komt ook door mijn tournee hoor!
Ook is mij gevraagd of ik samen met mijn vriend en huisgenoot Noorlander, zeilinstructie wil geven aan
belangstellenden. Grappig hè? Ik hoop dat deze brief nog met de plane meekan, ik geef hem nl.aan een
particulier die naar Manokwari gaat.
Ik maak nog steeds veel nieuwe dingen mee en ik voel me hier tussen de profs en Ir's, best op m'n
gemak.
Volgende week de rest van m'n avonturen. Een dikke zoen voor jou moeder