Zondag 31 mei 1953


Het is nu halfzeven in de morgen en ik ben al een uur uit bed, voordat ik eruit ging, lag ik aan jou te
denken, aan je brieven en aan wat je op dit moment zou doen enz. Ik kwam tot ontdekking dat wanneer
het hier 5 uur in de morgen is, het bij jou halftien in de avond is - van de vorige dag - .
Het is dus op dit moment bij jou zaterdag elf uur in de avond. Misschien ben je zojuist teruggekomen
van je muziekavond of ben je net naar bed gegaan of nou ja, je schrijft maar eens wat je op dit moment
deed. Wat een gezwam he?
Je wilt nu natuurlijk eerst weten of ik je brieven heb ontvangen. Ik zal je vertellen dat ik gistenn in de
wolken was. Na bijna 3 weken niets te hebben gehoord, kreeg ik een brief gedateerd 12 mei en nog een
van 20 mei, beiden van jou. Je snapt, dat ik blij was na de vele bezoeken aan het postkantoor.
Ook kreeg ik tegelijkertijd een brief van mijn ouders, dat waren er dus 3 ineens.
Die van jou heb ik het eerst opengemaakt, 0, Atie ik ben zo blij dat je alles eerlijk schrijft, laten we dit
volhouden, iets van je gevoelens te schrijven, zander dat we kwijlerig of sentimenteel worden. Inderdaad
is het zo, dat ik veel aan je denk en vooral 's avonds wel eens in gedachten wegzink en dan tot besef kom
wat een sufferd ik ben geweest. Wat een prachtige tijd zouden we gehad kunnen hebben, als ik vorig
jaar jouw aanwezigheid maar goed beseft had. Maar ja, napraten helpt niet. Ik zal proberen je zo eerlijk
mogelijk in de loop der jaren alles te schrijven en als blijkt dat er na verloop van tijd geen geheimen
tussen ons zijn, dan kunnen we elkaar na 3 jaar helemaal begrijpen en weten waar we aan zijn
begonnen.
Het geeft mij grote steun te weten dat je aan mij denkt, mijn sleutelringetje zo af en toe eens beetpakt
zoals ik jouw foto zo nu en dan voor de dag haal.
Ik heb gisteren gezeild Atie, op zee, schitterend mooi. Ik bediende alleen de Valk, omdat mijn kameraad
niet kon zeilen. Ook het Sentanimeer is schitterend mooi, maar kan nogal gevaarlijk zijn door
valwinden.
Tot nu toe heb ik het werkelijk goed naar mijn zin. de natuur is overweldigend mooi. Er zijn hier ook
mensen die nooit in die richting zijn opgevoed of zichzelf hebben opgevoed, die ontzettend vlak leven en
de natuur niet begrijpen. Frankrijk, Zwitserland, ons eigen landje. alles erg mooi, maar niet te
vergelijken met deze machtige bergen, meren, rivieren, prachtige stranden, kleuren etc., zo groots en
indrukwekkend, maar hard en gevaarlijk. De natuur is hard v.w.b. klimaat, malaria enz. en ais je niet
leeft, zoals ervaren mensen je dit voorlichten, kun je hier kapot gaan. Reinheid op je lichaam is een
eerste vereiste, niet te vermoeiend leven, denk om malaria en zorg dat je blijft eten. Ook al heb je soms
geen trek, vooral vitaminerijk fruit is gezond en dat is hier in voldoende mate aanwezig.
Ik zal je vertellen hoe de dag zich verder voltrekt. Ik kom oogeveer kwart over 5 uit bed in pyama
natuurlijk, vanonder je klamboe duik je in je slippers en maak je eerst een bepaalde geijkte wandeling
naar een zekere plaats - voor het 's avonds naar bed gaan eet je meestal vochtrijk ftuit, zoals djeroek (is
citroen), pisang (is banaan), en papaja (is een soort meloen). Daarna, nog steeds in pyama, buiten op het
terras van het hotel in de ochtendkoelte, koffiedrinken en cigaretje roken. De natuur is dan op zijn
mooist, de zon is nog niet op, mooie vogels vliegen heen en weer en de ganzen en eenden lopen voor je
voeten rond, evenals een paar kleine biggetjes, die om deze tijd met moeder worden losgelaten.
Na een halfuurtje ga je je wassen, d.w.z. eerst tanden poetsen, scheren en daarna duik je het mandiehok
in en ga je je helemaal afspoelen met koel water. Het mandiehok ga je in op slippers en in pyama of
badjas; daarna ontbijten, pap, brood (zondags krentenbrood!).
Vandaag ga ik met een kameraad naar kennissen met de jeep van mijn chef: deze jeep kan ik gebruiken
wanneer ik wil. Bij deze kennissen gaan we koffie drinken en wat kletsen en vanmiddag, na het eten
eerst een uurtje "plat" en daarna bijv. een strandwandeling (mooi!) of kijken naar een voetbal wedstrijd
Voor het avondeten drink je - vooral op zondag - graag een biertje; bier wordt hier veel gedronken en is
lekker en gezond (naar men zegt).
Aan het einde van de maand ga ik naar Manokwari, waar ik geheel zelfstandig kom te werken, een eigen
huis krijg, afijn dat weet je allemaal al.
Vanuit Manokwari maak ik kleine tournees 't binnenland in, of naar de eilanden voor de kust; naar men
zegt, duren deze tochten een dag of 3 a 4, soms een week naar gelang de afstanden die je moet reizen.

Dit zijn bezoeken aan kolonisten en tevens terreinverkenningen en als ik eenmaal ben ingewerkt,
schijnen er grotere dingen op het programma te staan. Naar de Ransiki vlakte bijv. en naar de
Wisselmeren! Deze tochten duren natuurlijk vrij lang; je zult dus wel eens een tijdje geen brief krijgen in
de toekomst, maar na zo'n tournee heb ik natuurlijk wel veel te vertellen. Ik merk tot m'n spijt dat het
papier al weer vol raakt en ik had je nog zoveel meer willen vertellen, maar dat komt de volgende keer
wel weer.
Ik neem even in gedachten je hoofd in m'n handen Atie, dat komt omdat je foto voor me staat, dan
schrijf ik makkelijker. Ik hoop dat jij ook wat foto's van mij inpikt van de negatieven die ik zo af en toe
opstuur. Groeten aan bekenden, aan Fransje, veel sterkte toegewenst en tot schrijfs,